Stuur een email

De ins en outs van de Schotse doedelzak

Eentonig
Voor veel luisteraars klinkt de doedelzak eentonig. Nu kun je deze opmerking natuurlijk afdoen door te zeggen dat dat komt vanwege de onbekendheid met de Schotse doedelzakmuziek.
Kortom uw oren zijn nog niet gewend aan deze muziek en daarom onderscheidt u de diverse doedelzakmelodieën niet. Dit is slechts ten dele waar.
Dat de doedelzak voor velen eentonig klinkt ligt aan het volgende:

- In een doedelzakmelodie zitten geen rusten.
Er is vanuit de zak een ononderbroken luchtstroom naar de pijpen. Om de pijpen (de drie drones en het chanter) te laten klinken moet de lucht in de zak met de linkerarm voortdurend op spanning worden gehouden. De luchtstroom die vanuit de zak komt kan niet even gestopt worden. Gebeurt dit toch dan valt het chantergeluid uit evenals het geluid van de drones.
Kortom, het spelen van één of meerdere tellen rust is op de Schotse doedelzak niet mogelijk.

- Er wordt gespeeld in één geluidssterkte.
De lucht hard of minder hard in de zak blazen is van geen enkele invloed op het geluidsvolume van het chanter of de drones. Er moet vanuit de zak voor een constante stevige druk op de rieten gezorgd worden. Wordt er echter te veel druk gegeven dan slaan de drones dicht en zal het chanter piepend overslaan. Bij te weinig druk valt het chantergeluid weg en klinken de drones instabiel.
De geluidssterkte is dus niet te beïnvloeden door harder of zachter te blazen of door de druk op de zak met de linkerarm op te voeren of te verminderen.

- Er is geen tot weinig variatie in klankkleur.
Een doedelzakband bestaat uit een drumcorps met een aantal sidedrums, tenordrums en één bassdrum en natuurlijk de doedelzakspelers. De klank nu van alle doedelzakken in een pipeband is gelijk. Er zijn geen kleine of grote doedelzakken of lange of korte met allemaal weer een andere klank. Het streven is juist om in een pipeband de klank van alle doedelzakken zo gelijk mogelijk te laten klinken.
Natuurlijk zijn er wel doedelzakken met andere vormen en klanken, maar we hebben het hier over de pipeband die gebruik maakt van de grote Schotse Highland doedelzakken.
Bovendien zijn de pipers de enige instrumenten in een doedelzakband die de melodieën spelen. Er spelen geen koperen, houten, of andere (blaas)instrumenten mee in een doedelzakband.
Alhoewel het heel goed mogelijk is om een doedelzakband te combineren of te laten samenspelen met andere instrumenten.

- De melodie wordt ondersteund door het sonore bromgeluid van de "drones".
De "drones" zijn de twee korte en één lange pijp die bij de doedelzakspeler op de linkerschouder rusten.
In het gebrom van de drones zit al helemaal geen variatie in klankkleur of toonhoogte.
Ze brommen tijdens het spelen onafgebroken mee en hun geluidssterkte of klankkleur is niet te beïnvloeden tijdens het spelen.
Het geluid van de drones hoor je beste tijdens het "aanslaan" van de doedelzak. Daarna valt het geluid praktisch in het niet als het chanter mee gaat klinken. Tijdens het spelen valt het geluid van de drones dus bijna niet op. Echter, valt het geluid van de drones tijdens het spelen weg, dan merk je dat je iets mist. Kortom het dronegeluid hoort er helemaal bij.

- Het chanter heeft slechts 8 vingergaten, die 9 tonen produceren.
Het toonbereik bestaat slechts uit 9 noten, zoals onderstaande afbeelding laat zien.
Toonbereik van de doedelzak
Hoger spelen dan de hoogste noot door bijvoorbeeld harder te blazen of door één of andere kunstgreep uit te halen met kleppen of ventielen is niet mogelijk. Ook is het niet mogelijk om lager te spelen dan de laagste noot zoals die op de bovenstaande toonladder staat aangegeven.

- Er wordt altijd gespeeld in A gr. t.
De Schotse doedelzakmelodieën hebben allemaal 3 "kruisen" als voortekens: een fis, een cis en een gis. Zie weer bovenstaande afbeelding.
Toevoegen of weglaten van "kruisen" of "mollen" is ook weer niet mogelijk omdat de toonladder uitgaat van vaste onveranderlijke vingerzettingen voor de melodienoten.
Ondanks het feit dat er altijd 3 "kruisen" in de melodie gespeeld worden staan deze voortekens (meestal) niet genoteerd voor aan de notenbalk van de doedelzakmelodieën.
Zie onderstaande afbeelding van de eerste regel van de bekende melodie "Scotland the Brave."
Noten van Scotland the Brave
Spelen in een andere toonsoort gaat dus niet. Dit heeft consequenties voor het samenspelen met andere instrumenten. Het zijn de andere instrumenten die zich moeten aanpassen aan de toonsoort van de doedelzak.

Concluderend kun je zeggen dat Schotse doedelzakmuziek elementen in zich heeft waardoor die muziek inderdaad voor velen enigszins eentonig klinkt. Maar de oorzaken van die vermeende "eentonigheid" zijn zo onlosmakelijk verbonden met de doedelzakmuziek dat hierin onmogelijk iets gewijzigd kan worden zonder het karakteristieke en eigene van de doedelzakmuziek geweld aan te doen.

Speelwijze, gracenotes en doublings
We dringen nu door tot de techniek van de speelwijze. Aangezien er een ononderbroken luchtstroom vanuit de zak komt, betekent dit dat noten van dezelfde toonhoogte niet afzonderlijk gespeeld kunnen worden. Ik wil dit graag toelichten.

Immers de luchtstroom kan niet eventjes gestopt worden om de volgende noot te spelen die even hoog is. Dit gemis wordt nu opgevangen door het spelen van z.g. gracenotes en doublings. Een gracenote is een 1/32 noot die tussen twee noten van dezelfde hoogte gespeeld wordt. Zo lijkt het net of er twee afzonderlijke noten van dezelfde toonhoogte gespeeld worden, terwijl in werkelijk één noot door een gracenote in tweeën gesplitst wordt. Zie onderstaande afbeeldingen.
Voorbeeld van een gracenote
Ook staan er gracenotes tussen noten die hoger of lager staan ten opzichte van elkaar. Zie de afbeeldingen.
Gracenotes ten opzichte van elkaar
Combinaties van gracenotes kunnen ook gespeeld worden z.g. doublings:
Combinatie van gracenotes
Gracenotes en doublings worden gemaakt door het zeer snel oplichten van één of meer vingers. Deze versieringen verlevendigen de melodie en zijn een wezenlijk onderdeel van het doedelzakspel.
Zie hieronder nogmaals een regel uit een doedelzakmelodie met de versieringen.
Doedelzakmelodie met versieringen
De aandachtige luisteraar kan deze versieringen in de muziek herkennen als trillers, piepjes en plopjes. Echter, de meeste toehoorders zullen deze versieringen in de doedelzakmelodieën niet herkennen. Maar als de gracenotes en doublings weggelaten worden, voor zover dat mogelijk is, dan valt het wel op.

Naar de vorige pagina | Naar de volgende pagina